[Fiction-ChanNuneo] Lucky I'm in love ch.4/6

posted on 01 Oct 2011 19:31 by write-sara in 2PMFanfic

 

 
 
 
 

“เฮ้ย ชานซอง”   อูยองตะโกนเรียกผม ก่อนจะวิ่งเข้ามาหา “จะไปไหนวะ”  ผมส่ายหัวเพราะผมเองก็ยังไม่รู้ว่าจะไปไหนเหมือนกัน

“แล้วนี่นายจะไปไหนอ่ะด้ง”  

“ชั้นจะไปร้องคาราโอเกะ ไปด้วยกันมะ กำลังเบื่อเลย” 

ผมคิดไม่นานเพราะว่าก็ไม่รู้จะไปที่ไหนแล้วเหมือนกัน เลยยอมตามๆไอ้ด้งไปคาราโอเกะแบบคนใจง่ายสุดๆ

 

ผมไม่น่าตามมันมาเลยจริงจริ๊ง  ตั้งแต่เข้ามาผมแทบไม่ได้จับไมค์ เห็นแต่ไอ้ด้งแหกปากร้องเพลงปาวๆอยู่คนเดียว  มันจะชวนผมมาทำไมครับเนี่ย

“ไม่เห็นร้องเลยวะชาน”   กูจะเอาตอนไหนไปแย่งเมิงร้องทันห๊า

“เออ เห็นนายร้องอย่างมีความสุขชั้นก็ดีใจ ตามสบายเลยเพื่อน”  ผมกัดฟันตอบมันไป  มันหัวเราะก่อนจะขะมักเขม้นก้มลงไปเลือกเพลงต่อไป  แม่งไม่รู้ตัว

เราออกจากห้องคาราโอเกะตอนห้าโมงกว่าๆ ไอ้ด้งชวนผมไปกินไอติม อากาศเย็นๆ แต่มันชวนผมไปกินไอติม ไอ้นี่มันท่าจะเพี้ยน สงสัยผมต้องพามันไปเช็คประสาทซะหน่อยแล้วล่ะ แต่เอาเถอะ เพราะถ้าพูดเรื่องของกิน หมีอย่างผมกินได้หมดทุกอย่างนั่นล่ะ ฮ่าๆ (แล้วเอ็งจะบ่นทำไมวะหมี?)

 

“ชาน นายเคยรักใครรึป่าววะ”  อยู่ๆไอ้ด้งก็ถามผมแบบนี้ เอ่อ...อารมณ์ไหนของมัน   ผมส่ายหน้าพร้อมเบิ่งตาโปนๆใส่มันไปหนึ่งที

“ถามทำไมวะ”  ผมถามมันกลับไป แต่มันไม่ตอบ ทะลึ่งยื่นหน้าเข้ามาซะใกล้ผม อย่าบอกนะว่า ไอ้ด้งมันแอบหลงรักผม โอ้วไม่นะ!!

“อืม ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย”   มันบ่นงึมงำอยู่ตรงหน้าผม  จนผมต้องผลักหน้ามันออกไป ถึงไอ้ด้งมันจะน่ารักขนาดไหน แต่ผมไม่หวั่นไหวกับมันแน่ๆล่ะ ถ้าเป็นจุนโฮค่อยว่าไปอย่าง  เฮ้ย! นี่ผมคิดอะไรอีกแล้วเนี่ย

“นายเป็นอะไรวะด้ง ดูแปลกๆ มีความรักหรือไง” ผมแซวมันกลับเพราะมันทำหน้าครุ่นคิดซะจนแก้มที่ป่องอยู่แล้วมันยิ่งป่องจนใกล้ระเบิดอยู่รอมร่อ

“อือ  คงไม่ได้รักหรอก แค่รู้สึกว่าเค้าน่ารักดีน่ะ เออ ช่างมันเหอะ กินๆละลายหมดละ” มันบ่นอะไรของมันอีกแล้ว ผมล่ะชักจะงงกับไอ้เพื่อนคนนี้แล้วสิ

“โอ๊ย นายมาหยิกแก้มชั้นทำไมเนี่ยไอ้ด้ง”  อยู่ดีๆไอ้ด้งมันก็มาหยิกแก้มผม อะไรของมันวะ

“นายรู้สึกอะไรมั๊ยวะชาน”  “นายจะให้ชั้นรู้สึกอะไร เจ็บสิวะ” ผมโวยวายกลับไป

“นายไม่รู้สึกร้อนๆที่แก้มหรืออะไรแบบนี้บ้างเหรอ”  เอาแล้วสิครับ พอมันทัก ผมก็ร้อนปั๊บเลย  แต่ไอ้ความรู้สึกร้อนๆที่ว่าเนี่ย ผมไม่ได้ร้อนเพราะไอ้ด้งมาหยิก แต่ผมร้อนเพราะนึกถึงตอนที่จุนโฮมาจับต่างหาก

“เฮ้ย ด้ง นายเป็นอะไรเนี่ย ชั้นถามจริงๆ” ผมสลัดเรื่องจุนโฮออกไปจากหัวอย่างรวดเร็ว และกลับมาสนใจไอ้เพื่อนรักตรงหน้าก่อน ท่าทางมันจะอาการหนัก

“คือ....แบบว่า....นายก็รู้ใช่มะว่าใครๆก็ชอบจับแก้มชั้น ซึ่งปกติชั้นก็ไม่เคยรู้สึกร้อนๆที่แก้มหรืออะไรแบบนี้ แต่กับคนนี้มันไม่ใช่ว่ะ ชั้นรู้สึกแปลกๆอ่ะ”    พูดจบมันก็ทำตาโตแก้มป่อง ส่งสายตาที่มีเครื่องหมายคำถามมาให้ ประหนึ่งว่าผมต้องตอบหรืออะไรแบบนั้น แต่ผมจะตอบมันยังไงล่ะครับ เพราะไอ้ที่มันพูดมาผมเพิ่งเจอกับตัวเองสดๆร้อนๆเมื่อเช้านี้เลย

“เอ่อ....ชั้น....ก็ไม่รู้ว่ะด้ง เอาไว้แกลองไปปรึกษาพี่จุนซูหรือพี่แทคยอนแล้วกันนะ สองคนนั้นน่าจะรู้ดีกว่าชั้นน่ะ”  อือ ผมเองก็ชัก อยากปรึกษาพี่สองคนนี้แล้วเหมือนกันสิ

“ชานซอง อูยอง”  พี่จุนซูกับพี่แทคยอนเดินเข้ามาพอดี โลกมันกลมไปมั๊ยครับ ฮ่าๆๆ

“พี่จุนซู พี่แทคยอน พวกผมกำลังอยากเจอพวกพี่พอดีเลย”  พี่จุนซูทำหน้างง ก่อนจะเดินมานั่งกับพวกเรา

“คือด้งมันมีเรื่องจะถามพวกพี่อ่ะครับ”  ผมรีบโยนภาระให้ไอ้ด้งทันที ก็เรื่องนี้เริ่มมาจากมันนี่นา ผมขอนั่งเก็บข้อมูลเฉยๆดีกว่า แหะๆ

“ว่าไงมีอะไรเหรอ ถามมาสิ” พี่จุนซูมองหน้าไอ้ด้ง

“คือ....พวกพี่เคยรู้สึกร้อนๆเวลาโดนใครจับแก้มมั๊ยอ่ะครับ”  ไอ้ด้งพูดจบมันก็ทำหน้าเหมือนอยากจะกัดลิ้นตัวเองตายเสียให้ได้ ผมล่ะฮาหน้ามันตอนนี้จริงๆ

พี่จุนซูกับพี่แทคยอนมองหน้ากันแล้วหัวเราะ ก่อนที่พี่แทคยอนจะบอกว่า “พี่จะรู้สึกร้อนๆที่แก้มเฉพาะเวลาที่คนที่พี่ชอบเค้าจับเท่านั้นแหละ ทำไมเหรอ ใครทำให้นายร้อนวูบวาบกันล่ะ  อย่าบอกนะว่านายสองคน..... ฮ่าๆๆ”  

พี่แทคยอนกับพี่จุนซูชี้มาที่ผมสองคน จนผมสองคนต้องรีบปฏิเสธกันพัลวัน ก็บอกแล้วไงครับ ถึงไอ้ด้งมันจะน่ารัก แต่ผมรักมันไม่ลงจริงๆ

“ชอบเหรอ ชอบจริงๆอ่ะเหรอ แต่เพิ่งเจอเองนะ .....งึมงำ งึมงำ”  หลังจากแยกกับพี่สองคนออกมาจากร้านไอติม    ไอ้ด้งก็เดินบ่นงึมงำเป็นหมีกินผึ้งมาตลอดทาง  เฮ้ยๆๆ ไอ้ด้ง เรื่องบ่นน่ะมันต้องของหมี แล้วแกมาบ่นแทนชั้นทำไมเนี่ย...

ผมกับอูยองแยกกันกลับตรงแถวหน้ามหาวิทยาลัย แล้วตอนนี้กลับเป็นผมเองที่ทำหน้าที่หมีเดินบ่นงึมงำมาตลอดทาง  ว่าแต่ที่พี่  แทคยอนพูดนั่นมันจริงเหรอว๊า...ร้อนเพราะคนที่เราชอบ  เฮ่ย!!ผมจะไปชอบไอ้ตี๋ก้นงอนนั่นได้ยังไงกัน ไม่เอาน่า

ผมเดินคิดอะไรมาเรื่อยเปื่อยตลอดทาง จนถึงห้องพัก  เอ๋ ทำไมห้องมันมืดจังหว่า จุนโฮไม่อยู่ห้องหรือไงกัน  ผมไขกุญแจเข้าบ้าน  เอ๊ะ เงาอะไรขยุกขยิกอยู่บนโซฟา  ผมหวังว่าคงจะไม่ใช่ผีเจ้าที่หรอกนะ ถึงผมจะตัวใหญ่แต่พละกำลังคงใช้ไม่ได้กับผีหรอกนะครับ ผมรีบเปิดไฟ...แล้วภาพที่ผมเห็น  เฮ่อ! จุนโฮนั่นเอง

“เฮ้ จุนโฮ จุนโฮอ่า นายมานอนอะไรตรงนี้  จุนโฮ!!”  ผมลองจับตัวจุนโฮเขย่า เฮ้ยทำไมอยู่ดีๆมันก็ตัวร้อนเป็นไฟได้ขนาดนี้ล่ะครับ เมื่อเช้ายังดีๆอยู่เลย

“จุนโฮ จุนโฮ”  ผมตะโกนเรียก หมอนั่นปรือตาขึ้นมามองก่อนจะหลับคอพับคออ่อนไปอีก ผมรีบแบกจุนโฮเข้าห้องห่มผ้าให้ แล้วก็หาผ้ามาเช็ดตัว ก่อนจะจัดแจกกรอกยาเข้าปาก แล้วปล่อยให้หมอนั่นได้นอนพัก  แต่อยู่ดีๆมันป่วยได้ยังไงกันเนี่ย คงไม่ได้เป็นเพราะเหล้าเมื่อคืนหรอกใช่มั๊ย ไม่งั้นผมคงรู้สึกผิดมากแน่ๆ ไม่น่าชวนมันกินเร๊ยให้ตาย

ผมเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้ แต่รู้อีกทีก็ได้ยินเสียงจุนโฮบ่นว่าหนาว เอาแล้วไงครับ ผ้าห่มมีกี่ผืนผมก็ขนมาทับไว้จนตอนนี้ผมว่า จุนโฮมันอาจจะตายเพราะหายใจไม่ออกมากกว่าจะหนาวตาย แต่นี่มันยังมีหน้าบ่นว่าหนาว ผมต้องทำยังไงล่ะทีนี้ ผมนั่งมองหน้าซีดๆ ปากสั่นๆของจุนโฮแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เอาวะ คงไม่เสียหายอะไร ถ้าคืนนี้ผมจะนอนกอดกับผู้ชายซักคืน

“จุนโฮอ่า ไม่เป็นไรแล้วนะ” ผมตัดสินใจขึ้นไปนอนกอดจุนโฮอยู่บนเตียง เอ่อ..เขินเหมือนกันนะครับ ไม่ใช่ว่าไม่เขิน ก็คนมันไม่เค๊ยไม่เคยนี่นา

จุนโฮกอดตอบผมก่อนจะพึมพำออกมาว่า “พี่คุณ ขอบคุณครับ”  เอ๊ะ จุนโฮพูดว่าอะไรนะ “พี่คุณ??” แล้วพี่คุณนี่มันเป็นใครกัน หรือว่า??  แล้วทำไมเสื้อผมมันรู้สึกอุ่นๆ อ่า...จุนโฮ นายร้องไห้อีกแล้วเหรอ เป็นผู้ชายนะเฟ้ย ร้องทำไมนักวะ 

...แต่ยิ่งจุนโฮร้องไห้ และเรียกชื่อ พี่คุณ ของเค้ามากเท่าไหร่ ผมเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงอยากกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้น เผื่อว่าชื่อที่จุนโฮพูดออกมาจะเปลี่ยนเป็นชื่อผมบ้าง  นี่แค่ไม่กี่วันผมหมกมุ่นกับเรื่องของจุนโฮได้มากขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
Talk : ไรท์เตอร์เห็นรูปนี้มันน่าร๊าก ขออนุญาตเจ้าของนะคะ
 
ถ้าไม่ถูกใจประการใด แจ้งให้เอาลงได้คร๊าฟ แหะๆ ^^

Comment

Comment:

Tweet

ด้ง...แกไปโดนพี่คุณจับแก้มมาสินะ  คิิคิ
สงสารอิหมีเลยอ่าาาา  โฮจังง่าาาา
แล้วทำไมสองคนนี้ถึงเลิกกัน  ชักยากรู้แล้วสิ
ไปอ่านต่อแหละจร้า

#6 By kw on 2013-07-09 04:52

ความดราม่ามาเยือนแล้วววว

#3 By Nongho (103.7.57.18|115.67.128.125) on 2012-09-09 13:36

โฮมันน่ารักอ่ะ!>///<
หมี!แกตกหลุมรักคนตาตี่เข้าแล้วล่ะ วะฮ่าๆๆๆๆ

#2 By nok (113.53.83.95) on 2012-01-12 23:07

หมีชานอาการหนักนะเนี่ย ดูจะหนักกว่าเด็กด้งอีก คิคิ

#1 By khundong (124.122.182.208) on 2011-12-13 21:55